به گزارش سلامت نیوز به نقل از پیام ما، «بردُک ساندووال» در یک روز گرم در لس‌آنجلس، میان میزهایی پر از کلاه‌گیس، ماسک، دامن و انواع وسایل دیگر می‌چرخید. سرانجام، یک گردنبند و یک لباس کوسه پیدا کرد و آن‌ها را پوشید تا ببیند به تنش می‌آیند یا نه. این استاد دانشگاه درباره برنامه‌ای در محوطه دانشگاه شنیده بود که در آن افراد می‌توانستند یک لباس هالووین رایگان انتخاب کنند. هدف برنامه این بود که لباس‌ها به‌جای دور ریخته‌شدن، دوباره استفاده شوند. ساندووال هم که به چنین لباسی نیاز داشت و کنجکاو شده بود ببیند چه چیزهایی پیدا می‌کند، سری به این برنامه زد.
هر سال، با فرارسیدن هالووین، لباسهای مبدل برای مدتی کوتاه به مرکز توجه تبدیل می‌شوند. اما هر سال میلیون‌ها دست لباس پس از فقط یک بار استفاده سر از محل‌های دفن زباله درمی‌آورند. بسیاری از این لباس‌ها از پلاستیک‌های مصنوعی ساخته شده‌اند که به‌آسانی تجزیه نمی‌شوند و به آلودگی محیط‌زیست دامن می‌زنند.
ساندووال درباره این ایده معتقد است که در دنیا زباله پلاستیکی ارزان‌قیمت بیش از حد زیاد است و بازگشت لباس‌ها به چرخه استفاده، کمک بزرگی به سیاره‌مان است.
در جنوب کالیفرنیا و نقاط مختلف آمریکا، برنامه‌های تبادل لباس هالووین و فروشگاه‌های لباس دست‌دوم کمک می‌کنند این لباس‌ها بی‌استفاده نمانند. مردم می‌توانند لباسهای تمیز خود را اهدا کنند و در عوض، لباس دیگری بردارند. به این ترتیب، هم میزان زباله کاهش می‌یابد، هم منابع و انرژی لازم برای تولید لباسهای جدید کمتر مصرف می‌شود و هم انتشار آلاینده‌ها پایین می‌آید.
برآوردی در آمریکا نشان می‌دهد که امسال آمریکایی‌ها حدود ۴٫۴ میلیارد دلار برای خرید لباسهای هالووین هزینه خواهند کرد. بر اساس آمار آژانس حفاظت از محیط‌زیست آمریکا، فقط در سال ۲۰۱۸ حدود ۱۱٫۳ میلیون تن منسوجات دور ریخته شده است. کارشناسان می‌گویند هنگام خرید با هدف حفظ محیط‌زیست، باید سه اصل را در نظر گرفت: کمتر مصرف کنیم، دوباره استفاده کنیم و بازیافت کنیم.
«شیلی میلر»، استاد دانشگاه میشیگان که اثرات محیط‌زیستی محصولات را بررسی می‌کند، می‌گوید لباسهای هالووین هم مانند پوشاک موسوم به «مد سریع»، اغلب از مواد پلاستیکی و با هزینه کم تولید می‌شوند. به گفته او، این لباس‌ها معمولاً زود از بین می‌روند و «اصلاً قرار نیست برای مدت طولانی دوام بیاورند.» اما پیامدهای محیط‌زیستی این لباس‌ها به همین‌جا ختم نمی‌شود.
میلر می‌گوید صنعت پوشاک مسئول حدود ۴ تا ۱۰ درصد از انتشار جهانی کربن است. همچنین رنگرزی منسوجات حدود ۲۰ درصد از آلودگی پساب‌های صنعتی در سراسر جهان را به خود اختصاص می‌دهد.
به گفته او، الیاف مصنوعی به‌کاررفته در لباس‌ها، از جمله بسیاری از لباسهای هالووین، هنگام شست‌وشو ذرات ریز پلاستیکی آزاد می‌کنند که ممکن است به منابع آبی راه پیدا کنند. این ذرات که به آن‌ها «میکروپلاستیک» گفته می‌شود، در اقیانوس، هوا، غذا، آب و همچنین بافت‌های مختلف بدن انسان پیدا شده‌اند. شواهد علمی فزاینده نشان می‌دهد که این ذرات ممکن است سلامت انسان را به خطر بیندازند.
بسیاری از مواد مورد استفاده در تولید این لباس‌ها از نفت به دست می‌آیند. سوزاندن نفت و فرآورده‌های آن نیز آلاینده‌هایی وارد محیط‌زیست می‌کند که در تغییر اقلیم نقش دارند.
«زک باورسوکس»، مدرس ارشد علوم سیاسی دانشگاه واشنگتن که درسی درباره مد سریع و محیط‌زیست ارائه می‌دهد، می‌گوید: «به‌جای دوختن قطعات لباس به یکدیگر، در بسیاری از موارد از حرارت برای اتصال آن‌ها استفاده می‌شود؛ به این صورت که لبه‌های پلاستیکی را ذوب می‌کنند تا قطعات به هم بچسبند.»
باورسوکس می‌گوید: «بعد از تمام شدن فصل هالووین، قرار نیست این لباس‌ها حتی به فروشگاه‌های دست‌دوم برگردانده شوند یا دوباره فروخته شوند؛ از ابتدا قرار است دور انداخته شوند. بیشتر آن‌ها هم سر از محل‌های دفن زباله درمی‌آورند. حدود ۸۰ درصد از این لباس‌ها به محل‌های دفن زباله می‌رسند.»
میلر می‌گوید راه‌های زیادی برای لذت بردن از هالووین وجود دارد که نیازی به خرید لباسی با مصرف یک‌باره ندارد.
او می‌گوید: «وقتی چیزی می‌خریم، فقط هزینه همان محصول را نمی‌پردازیم؛ درواقع، همه پیامدهای محیط‌زیستی فرایند تولید آن را هم به جان می‌خریم. بنابراین، هر وقت از محصولی استفاده می‌کنیم که قرار است فقط یک بار مصرف شود، چه پلاستیک یک‌بارمصرف باشد و چه لباس مبدل، باید از خودمان بپرسیم آیا واقعاً می‌خواهیم وقت، پول و منابعمان را این‌طور خرج کنیم؟ آیا راه بهتری وجود ندارد؟»
یک علاقه‌مند به مد که برنامه تبادل لباس هالووین را راه انداخت
«لکسی سیلورستاین»، فعال حوزه مد پایدار، سال گذشته برنامه «تبادل بزرگ هالووین» را راه‌اندازی کرد. او زمانی به فکر این کار افتاد که متوجه شد برای تولید لباسی که ممکن است فقط چند ساعت پوشیده و بعد دور انداخته شود، چه مقدار پول و مواد اولیه صرف می‌شود.
سال گذشته، این برنامه صدها دست لباس جمع‌آوری کرد. استقبال از برنامه آن‌قدر زیاد بود که سیلورستاین تصمیم گرفت آن را دوباره برگزار کند. این طرح از آن زمان در نقاط بیشتری از جنوب کالیفرنیا گسترش یافته است؛ از جمله در کالجی که ساندووال لباس کوسه خود را پیدا کرد.
سیلورستاین امیدوار است برنامه‌های مشابهی برای مناسبت‌های دیگری مانند آغاز سال تحصیلی، فصل جشن فارغ‌التحصیلی دبیرستان و دانشگاه، و فصل خرید پالتو و کاپشن زمستانی برگزار کند؛ یعنی دوره‌هایی از سال که مصرف و خرید وسایل جدید در آن‌ها افزایش می‌یابد.
نظر شما